{
}
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
سایر مطالب .......
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| << شروع < قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعد > پایان >> | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| صفحه 1 - 60 از 1775 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
برگ نخست
عجم زنده کردم بدین پارسی
|
بجای ظاهر بگو نما بجای مشاهده بگو نگریستن – تماشا بجای داخل بگو تو – درون بجای منهدم بگو نابود بجای اطلاع بگو آگاهی بجای اطلاعیه بگو آگاهینامه |
نکته ها
| تنهائی |
| تنهايي را به بودن در جمعي كه ما را از خودمان جدا مي کند، ترجيح دهيم. |
پیام شعر
|
من ، تو و ما / حمید مصدق با من اكنون چه نشستنها، خاموشيها با تو اكنون چه فراموشيهاست . چه كسي مي خواهد من و تو ما نشويم خانه اش ويران باد ! من اگر ما نشوم، تنهايم تو اگر ما نشوي،- خويشتني از كجا كه من و تو شور يكپارچگي را در شرق باز بر پا نكنيم؟ از كجا كه من و تو مشت رسوايان را وا نكنيم؟ . من اگر برخيزم تو اگر برخيزي همه بر مي خيزند من اگر بنشينم تو اگر بنشيني چه كسي برخيزد ؟ چه كسي با دشمن بستيزد ؟ چه كسي پنجه در پنجه هر دشمن آويزد دشتها نام تو را مي گويند . كوهها شعر مرا مي خوانند . كوه بايد شد و ماند، رود بايد شد و رفت، دشت بايد شد و خواند . در من اين جلوه اندوه ز چيست ؟ در تو اين قصه پرهيز - كه چه ؟ در من اين شعله عصيان نياز، در تو دمسردي پاييز - كه چه ؟ حرف را بايد زد ! درد را بايد گفت ! سخن از مهر من و جور تو نيست . سخن از متلاشي شدن دوستي است ، و عبث بودن پندار سرور آور مهر ... سينه ام آينه اي ست، با غباري از غم . تو به لبخندي از اين آينه بزداي غبار . ... من چه مي گويم،آه ... با تو اكنون چه فراموشيها؛ با من اكنون چه نشستنها، خاموشيهاست . تو مپندار كه خاموشي من، هست برهان فراموشي من . من اگر برخيزم تو اگر برخيزي همه برمي خيزند |
قافیه سنجان چو قلم در کشند / گنج دو عالم به سخن بر کشند
به بهانه هويت اعتراضات اخير در آذربايجان
کمتر از یک ماه است که آقای رئیس جمهور احمدی نژاد، در مصاحبه اش با یورو نیوز گفته بود که در ایران همه در اظهار نظر آزادند و خود در روزنامه های ایران شدیدا مورد انتقاد قرار میگیرد. چرا که ترس و هراسی در کار نیست و هر کس نظرش را میتواند در آزادی کامل بیان کند و بخاطر آن نیز به زندان نیفتاد.
پیشگفتاری بر نَسک:|
|
از نگاه دوربین
سرزمین ما ایران
درخواست
  هفتم آبان ، 29 اکتبر روز کورش بزرگ را گرامی بداریم
 به پيشنهاد طرفداران حقوق بشر جهانی اکنون زمان آن رسيده که نه فقط دولت ها، بلکه هر فردی بر پای اعلاميه جهانی حقوق بشر امضا بگذارد ما مردمان جهان با پذیرش و رعایت اين ميثاق های انسانی به تثبيت و جهانی شدن حقوق بشر کمک می کنيم
از تارنمای هرانسانی حق دارد بازدید کنید! 
طفلی به نام شادی، دیریست گمشده ست با چشمهای روشنِ براق با گیسویی بلند به بالای آرزو هرکس از او نشانی دارد ما را کند خبر این هم نشان ما : یک سو خلیج فارس سوی دگر خزر محمدرضا شفیعی کدکنی |
شعر
|
حلاج شفیعی کدکنی در آینه دوباره نمایان شد با ابر گیسوانش در باد باز آن سرود سرخ اناالحق ورد زبان اوست تو در نماز عشق چه خواندی ؟ که سالهاست بالای دار رفتی و این شحنه های پیر از مرده ات هنوز پرهیز می کنند نام تو را به رمز رندان سینه چاک نشابور در لحظه های مستی مستی و راستی آهسته زیر لب تکرار می کنند وقتی تو روی چوبه ی دارت خموش و مات بودی ما انبوه کرکسان تماشا با شحنه های مامور مامورهای معذور همسان و همسکوت ماندیم خاکستر تو را باد سحرگهان هر جا که برد مردی ز خاک رویید در کوچه باغ های نشابور مستان نیم شب به ترنم آوازهای سرخ تو را باز ترجیع وار زمزمه کردند نامت هنوز ورد زبان هاست |