صفحه 1

آیه امروز :

(یوحنا باب ۱۴ - ۲۷) سلامتی‌ برای‌ شما می‌گذارم‌، سلامتی‌ خود را به‌ شما می‌دهم‌. نه‌ چنانکه‌ جهان‌ می‌دهد، من‌ به‌ شما می‌دهم‌. دل‌ شما مضطرب‌ و هراسان‌ نباشد.

استاندارد

چرا نوشتن اناجیل ۳۰ تا ۶۰ سال بطول انجامیده است؟

دلیل اصلی این بود که بلافاصله پس از مرگ و قیام مسیح نیازی احساس نمیشد که چنین مطالبی نوشته شود.

در آغاز، انجیل دهان به دهان در اورشلیم منتشر گردید. هیچ نیازی برای ثبت نوشتهای از زندگی مسیح نبود زیرا کسانی که در نواحی اطراف اورشلیم زندگی میکردند، خود شاهدان عینی عیسی بودند و به خوبی از خدمت وی آگاهی داشتند. (اعمال رسولان ۲ : ۲۲، ۳ : ۱۳، ۴ : ۱۳، ۵ : ۳۰، ۵ : ۴۲، ۶ : ۱۴ و غیره)

اما زمانی که انجیل به خارج از اورشلیم انتشار یافت، دیگر شاهدان عینی آماده و در دسترس نبودند، لذا جهت تعلیم درباره زندگی و خدمت عیسی نیاز بود تا گزارش وقایع به صورت مکتوب در آید. بسیاری از محققین زمان نگارش انجیل را حدود ۳۰ الی ۶۰ سال پس از مرگ عیسی تخمین زدهاند.

لوقا در این رابطه اطلاعات بیشتری ارائه کرده و اظهار میدارد: «از آن جهت که بسیاری دست خود را دراز کردند به سوی تالیف حکایت آن اموری که نزد ما به اتمام رسید، چنانچه آنانی که از ابتدا نظارگان و خادمان کلام بودند به ما رسانیدند، من نیز مصلحت چنان دیدم که همه را منالبدایه به تدقیق در پی رفته، به ترتیب به تو بنویسم ای تیوفلس عزیز، تا صحت آن کلامی را که در آن تعلیم یافتهای دریابی.» (لوقا ۱ : ۱ – ۳)

یوحنا نیز دلیل نگارش انجیل خود را بیان میکند: «و عیسی معجزات دیگر بسیار نزد شاگردان نمود که در این کتاب نوشته نشد. لیکن اینقدر نوشته شد تا ایمان آورید که عیسی، مسیح و پسر خداست و تا ایمان آورده، به اسم او حیات یابید.» (یوحنا ۲۰ : ۳۰ و ۳۱)

آری. اگر قرار است ایمان دارای ارزش باشد، آنگاه بایستی بر پایه حقایق و واقعیات بنا شده باشد. در اینجا دلیل این موضوع را میبینیم. اگر سوار بر هواپیمایی به مقصد لندن باشید، احتمالاً ایمان دارید که هواپیمای جت دارای سوخت کافی است، از لحاظ فنی قابل اعتماد است، خلبانی کارآزموده دارد و هیچ تروریستی در هواپیما نیست. اما این ایمانتان نیست که قادر است شما را به لندن برساند. ایمان شما تا جایی مفید است که باعث شود سوار هواپیما شوید. اما آنچه در حقیقت شما را به لندن میرساند بیعیب و نقص بودن هواپیما، خلبان و غیره است. شما میتوانید به تجربیات مثبت قبلی خود در پرواز تکیه کنید. اما برای اینکه هواپیما به لندن برسد تجربیات مثبت شما کافی نیست. آنچه که اهمیت دارد دلیل ایمان شماست . . . آیا قابل اتکا است؟

آیا عهد جدید ارائهای دقیق و قابل اعتماد درباره عیسی است؟ بله. ما میتوانیم به عهد جدید اطمینان داشته باشیم زیرا حقایق متعددی از آن پشتیبانی میکند. این مقاله نکات زیر را مورد بررسی قرار داد: همرأی بودن مورخین، موافقت باستانشناسی، بیوگرافیهای نوشته شده در هر چهار انجیل با یکدیگر تطابق دارند، رونویسی مدارک و اسناد به طرز جالب توجهی اصالت اولیه را محفوظ داشته است، دقت بالایی در ترجمهها وجود دارد. تمامی اینها پایه و اساس محکمی است تا آنچه را در عهد جدید میخوانیم باور کنیم که: «عیسی خداست، او مجازات گناهان ما را قبول کرد، و از مردگان قیام نمود.»

استاندارد

بشارت دادن چیست؟

بشارت دادن
معنای سادۀ عبارت بشارت یعنی، آوردن خبر است. همین عبارت در زبان انگلیسی یعنی آوردن خبر خوش استخراج شده است. شیرازه و دلیل بودن این عبارت در الهیات مسیحی ربطی مستقیم با طرح الهی خود خدای ما دارد نه اینکه ربطی به فرقۀ خاص داشته یا فرد خاصی آن را اختراع کرده باشد.
اشعیاء نبی ۵۲: ۷
ضروری است. زیرا ایمان آوردن و نجات یافتن از شنیدن کلام خدا آغاز میشود.
رومیان ۱۰: ۱۳- ۱۴
این نجات که از بشارت آغاز میشود، به دریافت حیات ازلی شخص منجر میشود و این دقیقا همان دلیلی است که عیسی مسیح بر بالای صلیب مرد.
یوحنا ۹: ۳۵- ۳۹
همانطور که مسیحیت بدون شخصیت خدایی عیسی مسیح هیچ معنایی ندارد، ایمان مسیحی نیز بدون بشارت دادن به این خداوندی عیسی مسیح ، ایمانی زنده نیست. وقتی ما بشارت میدهیم، فرقه و عقیده و باور خودمان را بشارت نمیدهیم بلکه خود کتابمقدس را و آنچه در آن به ما تعلیم داده شده است.
بشارت دادن یک پیشنهاد یا یک میل شخصی با یک سلیقۀ گروهی نیست، یک فرمان مستقیم از جانب خود عیسای خداوند است؛ اجرا نکردن این فرمان، نااطاعتی به فرمان خداوند و نجات دهندۀ ماست.
متی ۲۸: ۱۸- ۲۰
لوقا ۲۴: ۴۸
کلیسای اولیه تمام قوت خودش را در راستای بشارت دادن به عیسای قیام کرده و انجیل نجات بخش صرف میکرد.
اعمال رسولان ۱: ۸ و ۵: ۴۲ و ۸: ۴ و ۱۲ و ۲۶ و ۱۶- ۱۸
پولس رسول به ایمانداران کولسی مینویسد که انجیل مسیح به تمام دنیای آن روز بشارت داده شده است.
کولسیان ۱: ۲۳
بشارت دادن چیست؟
اما بشارت دادن، به زبانی ساده آن: در میان گذاشتن خبر مرگ و رستاخیز عیسای مسیح بر طبق کتاب مقدس میباشد: عیسای مسیح که خدای متجسم بود، به روی زمین آمد، برای گناهان ما بر بالای صلیب مرد، دفن شد، روز سوم قیام کرد و امروز زنده است و با ایمان آوردن به او، شخص توسط ایمان به خداوندی عیسای مسیح، نجات را دریافت خواهد کرد، یعنی دریافت حیات ازلی و زیستن در جلال خدا.
اول قرنتیان ۱۵: ۳- ۴
اعمال رسولان ۲: ۳۲- ۴۰
اعمال رسولان ۱۷: ۳۱
اساس و اصول بشارت دادن بر طبق کتاب مقدس چند شالودۀ اساسی بشارت را اینگونه قید میکند:


الف- باید بر اساس خداوندی عیسای مسیح باشد. نجات در کس دیگری جز عیسی مسیح برای ما مهیا نشده است.( اول قرنتیان ۱: ۲۳ و اعمال ۴: ۱۲ و یوحنا ۱۴: ۶ و اعمال ۲۰: ۲۱ )
ب- باید نیت و قصد بشارت در ما باشد. ( یوحنا ۴: ۳۹- ۴۲)
پ- باید با هدایت روح القدس باشد. ( اعمال ۱: ۸ و ۲: ۴۳ و ۱۳: ۱- ۳ و ۱۰: ۱۹- ۲۰ )
ت- باید فرهنگ و زمینۀ سنتی مردمی که به آنها بشارت میدهیم را درک کنیم. (ملاقات نیقودیموس با عیسای مسیح یوحنا فصل ۳٫ ملاقات مسیح با زن سامری یوحنا فصل ۴٫ پولس رسول و بشارت دادن او در میزگرد روشنفکران یونانی اعمال فصل ۱۷ )*. ( * صفحات ۹۳- ۹۶ )
یک اصل اساسی در بشارت دادن
هر بشارتی به نجات و اعتراف ایمان شخص ختم نخواهد شد. فراموش نکنیم که ما نجات دهندۀ مردم نیستیم بلکه خود خدا. ما فقط خادمین رساندن خبر هستیم.
متی ۱۹: ۲۵- ۲۶
کار ما بشارت دادن و کار خداوند نجات دادن است.
مرقس ۴: ۲۶- ۲۹
اعمال روسولان ۱۳: ۴۶: ۴۸
سه اخطار بزرگ
در راه بشارت دادن انجیل عیسای مسیح باید از سه اخطار بزرگ جدا آگاه باشیم:
الف- نه انجیل دیگری. باید انجیل عیسای مسیح را بشارت بدهیم نه انجیل دیگری را. نه انجیل یا خبری که در اساس و آغاز خدمت عیسای مسیح نبوده، در کلیسای اولیه نبوده و در تاریخ کلیسا نبوده است. آنانی که انجیل شفا و خوشی و معجزه و ثروت و کامیابی و پیروزیها را بشارت میدهند، انجیل مسیح را بشارت نمیدهند بلکه انجیل خودشان را.
اعمال رسولان ۱۵: ۲۴
غلاطیان ۱: ۶- ۱۰
ب- آمادگی برای جفا دیدن. دنیای ما دنیای مخالفت با عیسای مسیح و انجیل اوست، در نظر نگرفتن، موعظه نکردن و بشارت ندادن آن، نقص عظیمی در بشارت ماست. پس با بشارت دادن انجیل باید آمادۀ ازار و جفا باشیم هم برای خودمان و هم برای آنهایی که به آنها بشارت میدهیم. مخالفت و مقاومت در برابر بشارت انجیل غیرقابل انکار و چشم پوشی است. اگر خود مسیح را برای بشارت دادن پادشاهی آسمانی  توهین و شکنجه و ازار دادند، ما نیز قطعا مستثنی نخواهیم بود. پس باید در زمان بشارت دادن انجیل نجات بخش با توجه به زمینۀ فرهنگی و دینی مردم، از خطرات و شکنجه و ازار انجیل هرگز کوتاهی نکنیم.
لوقا ۹: ۲۳- ۲۴ و ۱۴: ۲۵- ۳۰
یوحنا ۱۶: ۱- ۳
اعمال رسولان ۱۴: ۲۲
ت- هیچ شرمی در انجیل نیست. انجیل عیسای مسیح، خبر قوت و فیض و حیات ازلی خداست، پس هیچ شرمی در بشارت آن نباید باشد، اگر که به آن اینچین ایمان آورده ایم. پس در انجیل مسیح هیچ شرمی نیست.
رومیان ۱: ۱۶
اول قرنتیان ۱: ۱۷- ۱۹ و ۹: ۱۶
دوم تیموتائوس ۱: ۷- ۹

 

گپ

چرا مسیح بر روی صلیب خودش را نجات نداد، تا معجزهای باشد که همه ایمان بیاورند؟

اول باید یادآوری کرد که ما آزادانه باید ایمان بیاوریم، و چندین مرتبه بعضی از یهودیان خواستند که عیسی مسیح، نشانه بزرگی در آسمان انجام دهد که همه ایمان بیاورند،) متی ۸۳:۲۱ و ۸۶:۸) و همچنین زمان مرگ عیسی بر صلیب، )مرقس ۸۳:۲۳) این ارتباط دارد با وسوسه شیطان در شروع ماموریت عیسی، چون اگر از باالی کنگره معبد خود راه پایین میانداخت همه تعجب کرده و اجباراً ایمان می آوردند که عیسی هیچ وقت به خاطر احترام به وجدان ما همچنین کاری را انجام نداده .

امروز نیز خداوند به اندازه کافی به ما نشانه نشان میدهد که ما ایمان بیاوریم ولی نه بیشتر، در نهایت این ما هستیم که باید تصمیم بگیریم، چون انسان هستیم نه برده … و معموال عیسی آن زمان نیز به کسانی شفا میداد که از قبل به او ایمان داشتند، یادآوری میکنم که عیسی بره خدا گناهان ما راه بر عهده گرفت، )یوحنا ۸::۳) و باید یادآوری کرد که اصوال گناه آدم، رد کردن اراده خدا می بود به خاطر تکبر، و نتیجه آن قطع کردن ارتباط با خدا که سرچشمه زندگی است بنابراین مرگ)افرینش باب۲) و برعکس عیسی با فروتنی کامل اراده خدا را به اراده خودش ترجیح داد و او را اطاعت کرده و نتیجه گناه ما را به عهده گرفت و با فروتنی، آخرین جایگاه، یعنی مرگ بر روی صلیب ) مرگ بردهها ( را تحمل کرد و در هاویه یعنی جایگاه مردگان فرو رفته تا همه ما را با رستاخیز خود نجات دهد، برای درک بیشتر این راز بزرگ چند متن یاد آوری میکنم

۳۶: ۲۳ و ۲: متی ۲۱:۸: یوحنا ۸::۳ 

گفتاورد

برای یافتن تعمید در روح القدس چه باید کرد؟

۱- توبه کنید.

۲- تعمید آب بگیرید. البته لازمه تعمید در روح القدس تعمید آب نیست و نمونه هایی مانند اهل خانه کرنیلیوس وجود دارند که قبل از تعمید آب، تعمید در روح القدس را یافتند.

۳- از خدا درخواست کنید. بسیاری می ترسند که وقتی می خواهند از روح القدس پر شوند، امکان دارد از روح پلیدی پر شوند. عیسی مسیح فرمود: " حال اگر شما با همه بد سیرتی تان می دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر آسمانی شما روح القدس را به هر که از او بخواهد، عطا خواهد فرمود." (لوقا۱۱ : ۹-۱۳ را مطالعه کنید).

۴- می بایست تشنه روح القدس بود. یوحنا ۷: ۳۷-۳۹

۵- تعمید دهنده به روح القدس، خود شخص عیسی مسیح است. نزد او بیاییم. مسیح فرمود نزد من بیایید.

۶- بنوشید. آماده باشید تا از نهرهای آب زنده بنوشید و سیراب شوید.

۷- بدنهای خود را تسلیم روح القدس کنیم(اول قرنتیان ۶: ۱۹ و رومیان ۶: ۱۳) در انجیل متی ۱۲: ۳۴ مسیح می فرماید: " زبان از زیادتی دل سخن می گوید." زبان خود را تسلیم روح القدس کنیم تا آن را تحت کنترل خود قرار دهد.

گفتاورد

مسیحیت چیست و مسیحیان به چه چیزی ایمان دارند؟

در اول قرنتیان ۱:۱۵-۴ اینچنین می خوانیم: "الآن ای برادران شما را از انجیلی که به شما بشارت دادم اعلام می نمایم که آن را هم پذیرفتید و در آن هم قائم می باشید. و بوسیلۀ آن نیز نجات می یابید به شرطی که آن کلامی را که به شما بشارت دادم محکم نگاه دارید والا عبث ایمان آوردید. زیرا که اول به شما سپردم آنچه نیز یافتم که مسیح بر حسب کتب در راه گناهان ما مُرد."

اعتقاد و ایمان مسیحی در این آیات مشخص است. آنچه که مسیحیت را در مقایسه با سایر ادیان منحصر به فرد می کند این است که مسیحیت بیش از آنکه در رابطه با مراسم مذهبی باشد در مورد یک رابطه و مشارکت شخصی است. شخص مسیحی به جای آنکه خود را مجبور به اطاعت ازامر و نهی های مذهبی نماید، این هدف را دنبال می کند که رابطه ای بسیار نزدیک با خدای پدر داشته باشد. ایجاد این رابطه تنها حاصل کار مسیح و عملکرد روح القدس در زندگی مؤمنین است.

مسیحیان بر این عقیده اند که کتاب مقدس کلام الهام شدۀ الهی و فاقد هر گونه اشتباه می باشد. به همین دلیل آنها ایمان دارند که تعلیم کتاب مقدس در هر زمینه ای صحیح ترین، بانفوذترین، و مقتدرانه ترین نظر است. (دوم تیموتاؤس ۱۶:۳؛ دوم پطرس ۲۰:۱-۲۱) مسیحیان به یک خدای واحد ایمان دارند که سه شخصیت است: پدر، پسر، و روح القدس.

مسیحیان ایمان دارند که هدف خاص خدا از آفرینش انسان این بوده است که انسان با خدا رابطه داشته باشد، اما گناه تمام بشریت را از خدا جدا ساخت (رومیان ۱۲:۵؛ ۲۳:۳). مسیحیت تعلیم می دهد که عیسی مسیح خدای کامل و انسان بی نقصی بود که بر این جهان خاکی قدم نهاد (فیلیپیان ۶:۲-۱۱) و بر صلیب جان داد. مسیحیان ایمان دارند که عیسی مسیح پس از مرگ مدفون شد، روز سوم از مردگان برخاست، و الآن بدست راست خدای پدر نشسته است تا برای ایمانداران شفاعت کند (عبرانیان ۲۵:۷). پیغام مسیحیت اعلام این حقیقت است که مرگ مسیح بر روی صلیب برای پرداخت جریمۀ گناه تمام بشر کافی و بسنده بوده است؛ و این همان عاملی است که رابطۀ گسیختۀ بین خدا و انسان را بازسازی می کند. (عبرانیان ۱۱:۹-۱۴؛ ۱۰:۱۰؛ رومیان ۲۳:۶؛ ۸:۵)

انسان برای اینکه نجات پیدا کند و به این رابطۀ احیا شده دست یابد، احتیاج دارد به کاری که عیسی مسیح بر روی صلیب به کمال رسانید ایمان آورد. اگر شخصی ایمان داشته باشد که مسیح به جای او مُرد و با مرگ خویش جریمۀ گناهان او را پرداخت نموده از مردگان قیام کرد، آن شخص نجات یافته است. هیچکس قادر نیست نجات را برای خود تحصیل کند. در واقع هیچکس نمی تواند آنقدر نیکو و بیگناه باشد که قادر باشد خدا را خشنود سازد زیرا همۀ ما گناهکار هستیم. (اشعیا ۶:۶۴-۷؛ ۶:۵۳) علاوه بر این، چون مسیح تمام آنچه برای نجات ما لازم بود به تمام و کمال انجام داد، نمیتوان چیزی بر آن افزود. به همین دلیل هنگامی که بر روی صلیب جان خود را فدا می ساخت فرمود: "تمام شد" (یوحنا ۳۰:۱۹).

به همان گونه که هیچکس قادر نیست بواسطۀ اعمالش خود را نجات دهد، هیچ عملی نیز قادر نیست شخص نجات یافته را از نجاتی که با ایمان دریافت کرده است محروم کند. باید همیشه به یاد داشت که عمل نجات، کار به کمال رسیده ای است که با مرگ مسیح بر روی صلیب فراهم شد. پس، در عمل نجات، فاعل مسیح است. و شخص نجات یافته مفعول است، یعنی دریافت کنندۀ این نجات عظیم است. یوحنا ۲۷:۱۰-۲۹ می گوید: " گوسفندان من آواز مرا می شنوند و من آنها را می شناسم و مرا متابعت می کنند. و من به آنها حیات جاودانی می دهم و تا به ابد هلاک نخواهند شد و هیچکس آنها را از دست من نخواهد گرفت. پدری که به من داد از همه بزرگتر است و کسی نمی تواند از دست پدر من بگیرد."

شاید عده ای به غلط تصور کنند: "یک بار و برای همیشه نجات یافته ام … حال می توانم هر طوری که بخواهم زندگی کنم … و هیچ چیز نمی تواند نجات را از من بگیرد." ولی باید به یاد داشت که هنگامی که شخص نجات می یابد از فرمانبرداری از طبیعت کهنه و گناه آلود خویش آزاد میشود. او در واقع شخص آزاد شده ای است که مشتاقانه می خواهد در رابطۀ نزدیک و صمیمی با خدا رشد کند. تا زمانی که ایماندار بر روی زمین زندگی می کند و در بند این نفس گناه آلود است همواره وسوسه می شود تا گناه کند. در رابطۀ بین انسان و خدا، گناه همواره به صورت یک دیوار جدائی عمل می کند. اگر فردی در گناه زندگی کند و به آن ادامه دهد، از رابطه ای که خدا مایل است با او داشته باشد لذت نخواهد برد. تنها طریق پیروزی بر وسوسه و گناه این است که ایمانداران خود را به مطالعه و اطاعت از کتاب مقدس بسپارند و هر روزه تحت کنترل روح القدس زیست کنند. زندگی تحت کنترل روح القدس یعنی سرسپردگی و پیروی از رهبری و نفوذ روح القدس در زندگی روزمرۀ خود.

در حالی که بسیاری از مذاهب پیروان خود را به اطاعت از یک سری قوانین ترغیب می کنند، مسیحیت یعنی ایجاد یک رابطۀ شخصی و زنده با خدا. مسیحیت یعنی ایمان به شخص عیسی مسیح که بر روی صلیب مُرد، جریمۀ گناهان را پرداخت نمود، و روز سوم از مُردگان برخاست. با مرگ مسیح بر روی صلیب دِین گناهان شما پرداخت شده است، و حالا شما می توانید با خدا مشارکت داشته باشید. در مسیحیت شما قادر هستید که بر طبیعت گناه آلود خود غلبه کرده، در دوستی و اطاعت از خدا بسر بَرید. این مفهوم واقعی مسیحیت است که کتابمقدس تعلیم می دهد. 

گپ

دوره آلفا به چه منظور می باشد؟

دوره آلفا شامل یک سری مباحث مهم و پایه و اصولی دین مسیحیت می باشد . نو ایمانداران و نوکیشان که می خواهند با راه و روش مسیحیت و شناخت او بیشتر آشنا و مطالعه داشته باشند توصیه می شود که این دوره را حتمی طی نمایند .دوره آلفا براى مسیحیان نوایمان، غیر مسیحیانی که دوست دارند در مورد مسیحیت اطلاعات داشته باشند و یا افرادی که در مورد مسیحیت سوآل دارند، تهیه شده است. این دوره به طور خلاصه “دوره آشنایی با مسیحیت” خوانده میشود. به پایان رسانیدن این دوره شاید نتواند به تمام سؤالات مربوط به مسیحیت جواب دهد، ولی مطمئنا راه را برای جستجوی فراتر باز خواهد کرد در پایان این دوره شما علاوه بر اینکه درمعلومات خود را افرایش داده مراحل آماده سازی و تکمیل اعتقاد خود را نسبت به مسحیت تکمیل نموده و آماده گرفتن تعمید و پذیرش کامل مسیح خواهید بود .  در طول دوره که معمولا ده جلسه می باشد از روح القدس پر خواهید شد. آمین

سر فصل های دوره بشرح زیر می باشد:

۱- شناخت عیسی مسیح ؟

۲- چرا عیسی مسیح مرد ؟

۳ ایمان در مسیحیت چیست ؟

۴- چرا باید کتاب مقدس را بخوانم؟

۵- دعا در مسیحیت چیست ؟

۶- روح القدس کیست و چکار انجام می دهد و چگونه می توانم از روح خدا پر شوم ؟

۷ – خداوند چگونه ما را یاری می کند ؟

۸ – چگونه می توانم پر مقابل شریر (شیطان) مقاومت کنم ؟

۹ – آیا خداوند امروز هم شفا می دهد ؟

۱۰- کلیسا چیست ؟

گفتاورد

شیوه صحیح تعمید چگونه است؟

ساده ترین پاسخ به این پرسش در معنی واژه تعمید یافت می شود. واژه تعمید در زبان یونانی به معنای «فروبردن در آب» است. بنابراین، تعمید بوسیله پاشیدن یا ریختن آب ضد و نقیض است. تعمید بوسیله پاشیدن آب در واقع به معنی «فرو بردن کسی در آب از طریق پاشیدن آب بر اوست». تعمید بواسطه معنایی که دارد، باید عمل فرو رفتن در آب باشد.

تعمید یکی شدن ایماندار را با مرگ، دفن، و رستاخیز مسیح به تصویر می کشد. «آيا نمي‌دانيد که همه ما که در مسيحْ عيسي تعميد يافتيم، در مرگ او تعميد يافتيم؟ پس با تعميد يافتن در مرگ، با او دفن شديم تا همان‌‌گونه که مسيح به‌‌وسيله جلال پدر، از مردگان برخيزانيده شد، ما نيز در زندگي نويني گام برداريم» (رومیان ۳:۶-۴). عمل فرو رفتن در آب، مردن و دفن شدن با مسیح را به تصویر می کشد. عمل بیرون آمدن از آب رستاخیز مسیح را نشان می دهد. در نتیجه، تعمید از طریق فرو رفتن تنها شیوه ای از تعمید است که دفن شدن با مسیح و برخاستن با او را به تصویر می کشد. تعمید از طریق پاشیدن یا ریختن آب در نتیجه ی آیین غیر کتاب مقدسی تعمید نوزادان مرسوم شده است.

با وجود اینکه تعمید بوسیله فرورفتن، کتاب مقدسی ترین شیوه پیوند خوردن با مسیح است، اما (برخلاف اعتقاد برخی) پیش شرط نجات نیست، بلکه عملی است از اطاعت، و اعلامیه ای است آشکار از ایمان به مسیح و پیوند خوردن با او. تعمید تصویری است از ترک زندگی کهنه مان و خلقتی نو شدن (دوم قرنتیان ۱۷:۵). تعمید بوسیله فرورفتن، تنها شیوه ای است که کاملاً این تغییر اساسی را به تصویر می کشد.

گفتاورد

عیسی را که می دانید؟

در کلام و کتاب مقدس عیسی را اینگونه معرفی شده است :

عیسی پسر خداست(عبرانیان.۵:۱)
عیسی کلمه خداست (یوحنا ۱:۱).
عیسی کلمه حیات است (اول یوحنا ۱:۱)
عیسی پسر انسان است(لوقا ۱۰:۱۹)
عیسی خدای حق است(اول یوحنا ۲۰:۵)
عیسی خداست که در جسم ظاهر شد (اول تیموتائوس ۱۶:۳)
عیسی مظهر کامل ذات خداست (عبرانیان ۳:۱)
عیسی فروغ جلال خداست (عبرانیان ۳:۱)
عیسی صورت خدای نادیده است (کولسیان ۱۵:۱)
عیسی خالق آسمان و زمین و چیزهای نادیدنی است(کولیسان ۱۶:۱)
عیسی برتر از همه چیز است (کولسیان ۱۸:۱)
عیسی بره خداست که گناه را از جهان برمی گیرد(یوحنا ۲۹:۱)
عیسی کاهن اعظم است (عبرانیان ۱۱:۹)
عیسی شفیع ماست (اول یوحنا ۱:۲)
عیسی واسطه است(اول تیموتائوس ۵:۲)
عیسی انسان است (اول تیموتائوس ۵:۲)
عیسی پیامبر است (تثنیه ۱۸:۱۸)
عیسی رهاننده است (رومیان ۲۶:۱۱)
عیسی نجات دهنده است(لوقا ۱۱:۲)
عیسی اول و آخر، ابتدا و انتهاست (مکاشفه ۸:۱)(مکاشفه ۱۳:۲۲)
عیسی نان حیات است (یوحنا ۵۱:۶)
عیسی، مسیح است (لوقا ۲۰:۹)
عیسی مشاور شگفت انگیز است (اشعیا ۶:۹)
عیسی پدر سرمدی است (اشعیا ۶:۹)
عیسی خدای قدیر است(اشعیا ۶:۹)
عیسی سرور صلح و سلامتی است (اشعیا ۶:۹)
عیسی یهوه عدالت ماست (ارمیا ۶:۲۳)
عیسی سنگ اصلی بناست (افسسیان ۲۰:۲)
عیسی در است(یوحنا ۷:۱۰)
عیسی راه است(یوحنا ۶:۱۴)
عیسی راستی است(یوحنا ۶:۱۴)
عیسی عمانوئیل است یعنی خدا با ما (اشعیا ۱۴:۷)
عیسی نخست زاده از میان مردگان است (مکاشفه ۵:۱)
عیسی جیات جاودان است(اول یوحنا ۲۰:۵)
عیسی شبان اعظم است (عبرانیان ۲۰:۱۳)
عیسی شبان نیکوست (یوحنا ۱۱:۱۰)
عیسی سَر کلیساست(کولسیان ۱۸:۱)
عیسی آن قدوس است(اعمال ۱۴:۳)
عیسی همان «من هستم» است (یوحنا ۵۸:۸)
عیسی داور است(اعمال ۴۲:۱۰)
عیسی مرد عادل است (اعمال ۱۴:۳)
عیسی پادشاه است (متی ۵:۲۱)
عیسی شاه شاهان است(اول تیموتائوس ۱۵:۶)
عیسی رب ارباب است(اول تیموتائوس ۱۵:۶)
عیسی نور جهان است(یوحنا ۱۲:۸)
عیسی خودشید عدالت است (ملاکی ۲:۴)
عیسی شیری از طایفه یهوداست (مکاشفه ۵:۵)
عیسی مرد غمهاست(اشعیا ۳:۵۳)
عیسی استاد است (متی ۸:۲۳)
عیسی پیام آور (رسول) عهد است (ملاکی ۱:۳)
عیسی طبیب است(متی ۱۲:۹)
عیسی حکمت خداست (اول قرنتیان ۲۴:۱)
عیسی قدرت خداست (اول قرنتیان ۲۴:۱)
عیسی قیامت و حیات است (یوحنا ۲۵:۱۱)
عیسی خادم عادل است(اشعیا ۱۱:۵۳)
عیسی آدم دوم است (اول قرنتیان ۴۷:۱۵)
عیسی پسر داود است(متی ۲۷:۹)
عیسی معلم است (یوحنان ۲:۳)
عیسی تاک حقیقی است (یوحنا ۱:۱۵)

گپ

کلیسا چیست؟

من پیش از اینکه مسیحی شوم در ایمان قبلی که داشتم هر وقت نام و اسم کلیسا را می شنویدم و یا در جایی میخواندم دلم می لرزید همه این فکر و تصور برای نمایان می شد که جلسات در کلیسا با آن نیمکت های سفت و سخت و سروده ها و ترانه ای که بسختی می توان آنها را خواند یک سکوت سنگین و کسالت آور برای آنهایی که در آنجا جمع شده اند . کشیشی که مشعول موعظه است و این تنها کاری است که او می تواند انجام دهد .

ولی هم اکنون در ایمان جدیدم و با مطالعه کتاب مقدس فهمیدم که در قلب و نهان این کلمه دنیایی زیبا نهفته است ٫ کلیسا یعنی رابطه میان خداوند با قومش . در کتب عهد جدید بیش از صد مورد  تصویر با تمثیل در باره کلیسا وجود دارد در این جا چند مورد را که بنظرم اساسی ترین هستند برای درک بهتر کلیسا برایتان شرح خواهم داد.

قوم خدا

کلیسا از یک واژه یونانی می باشد به معنی مردم . ریشه آن ((اکلسیا)) به معنی گرد هم آمدن و دورهم جمع شدن افراد می باشد. ایمان مسیحی در وهله اول یک رابطه عمودی و مستقیم با خدا دارد و در وهله دوم دارای یک رابطه افقی ما با سایرین است . ما بخشی از یک جامعه هستیم که با دعوت خداوند از زمان ابراهیم آغاز شد. بنابر این کلیسایی جهانی متشکل از تمامی کسانی است در سراسر جهان که به نام عیسی مسیح معترف می باشند یا معترف بوده اند.

تعمید نشانه قابل رویت عضو بودن در کلیسا می باشد همچنین نشانه قابل رویت از مفهوم مسیحی بودن. که همانا طهارت از گناه (اول قرنتیان ۶:۱۱) مرگ و قیام با مسیح برای یک زندگی نوین (رومیان ۵-۳:۶) و آب حیات است که از طریق روح القدس به زندگی ما می آورد. عیسی خود به پیروانش فرمود تا بروند و شاگرد بسازند و ایشان را تعمید دهند. بر اساس آمار منتشر شده بیش از دو میلیارد مسیحی در جهان وجود دارد و هر روز بر تعداد پیروان مسیح افزوده تر میشود . کلیسا از هر زمان دیگر رشد می کند . این را باید بدانیم که در بیش از شصت کشور جهان و بیش از دویست میلیون مسیحی بخاطر ایمانشان مورد ظلم و ستم و آزار و شکنجه و حتی تهدید به مرگ قرار می گیرند ولی ما باز شاهد این هستیم که در این کشورها نیز همچنان کلیسا بسیار میرومند باقی مانده است. در عهد جدید پلوس درباره کلیسا های محلی مانند کلیسا های غلاطیه ٫ کلیساهای ایالت آسیا ٫ و همه کلیساهای مسیح صحبت می کند . حتی ما شاهد هستیم که باز کلیسا ها شاخه های ریزتری به خود گرفته بصورت کلیساهای خانگی افراد دور هم جمع می شوند.

خانواده الاهی

کلیسا خانواده خدا است وقتی مسیح را به زندگی خود می پذیریم فرزند خدا می شویم (یوحنا – ۱۲:۱) و این همان چیزی است که باعث اتحاد کلیسا میشود . خدا پدر ماست و عیسی مسیح تجات دهنده ما و روح القدس در ما زندگی می کند و ما همگی به یک خانواده واحد تعلق داریم. عیسی به پیروانش فرمود که ((تا یک باشند))  – یوحنا (۱۱:۱۷)  و همچنین پلوس بیان می کند (( به سعی تمام بکوشید تا آن یگانگی را که در روح است به مدد رشته صلح حفظ نماید)) – افسسیان (۳:۴) .

ما همواره باید در اتحاد در یکدیگر بمانیم این اتحاد زمانی پایدار تر و مستحکم تر میشود که مسیحیان دو هم جمع شده برای دعا و پرستش و همکاری ما هر چقدر به مسیح نزدیک تر شویم به یکدیگر نزدیک شده ایم. از آنجایی که دارای یک پدر واحد هستیم و همه ما با هم خواهر و برادر خوانده خواهیم شد تا یک دیگر را محبت کنیم.

بدن مسیح 

کلیسا بدن مسیح است پلوس وفتی در راه دمشق بود و می رفت تا مسیحیان را آزار دهد در راه با مسیح ملاقات کرد و عیسی به او فرمود (( شائول ٫ شائول چرا من را آزار می رسانی (اعمال رسولان ۴:۹) . پلوس تا آن زمان عیسی را ندیده بود ولی متوجه شد که منظور عیسی از آزار مسیحیان همانا آزار دادن خود او می باشد و پلوس فهمید که کلیسا بدن مسیح می باشد. هر یک از ما مسیحیان نماینده او می باشیم و می توانیم اعمال او را در هر کجا که می خواهیم و می رویم انجام دهیم در خانواده یا محل کار یا محل زندگی و یا در میان دوستان خود.

همه ما عضوی از بدن هستیم و میان اعضا ی بدن وابستگی متقابل هست و هر عضوی بر کل بدن اثر می گذارد.اگر یک عضو دردمند شود همه اعضا با او همدرد میشوند و اگر یک عضو سرافراز شود همه در خوشی او شریک می گردند و وقتی که هر کس سهم  و نقش خود را بازی می کند به راستی چیز زیبایی رخ می دهد مانند ارکستری که هر نوازنده ساز خود را می زند و با هماهنگی و مشارک ما شاهد یک رویداد زیبا خواهیم بود.